Nieuwe Terugblik

Sinds 2006 schrijf ik maandelijks een column voor het populairwetenschappelijke tijdschrift ZENIT. Ze gaan over ervaringen en gebeurtenissen die ik in het verleden heb meegemaakt, vaak op het wetenschappelijke vlak maar ook die op andere terreinen. In het onlangs verschenen oktobernummer van ZENIT staat het relaas van de Astro Club. Dit was een opmerkelijk clubje van drie in de sterrenkunde geïnteresseerde schooljongens. Maar wel opmerkelijke schooljongens! Een daarvan heette Hugo van Woerden. Hij werd later hoogleraar sterrenkunde in Groningen en voorzitter van de Koninklijke Nederlandse Vereniging voor Weer- en Sterrenkunde. Een ander was Sidney van den Bergh. Deze studeerde sterrenkunde in Leiden, de Verenigde Staten en Göttingen en werd later directeur van de Dominion Astrophysical Observatory in Victoria, Canada. De derde was de aankomende journalist Lammert Huizing.
Een ander opmerkelijk aspect was dat deze club werd opgericht in 1943, midden in de oorlogstijd. Omdat de bestuursleden nog schooljongens waren hoefden zij zich niet aan te melden voor werk in de oorlogsindustrie in Duitsland. De oorlogstijd met zijn totale verduistering was wel een ideale tijd voor het doen van sterrenkundige waarnemingen met het blote oog.
Het doel van de Astro Club was het waarnemen van vallende sterren. Daartoe riepen zij sterrenkundigen, vakmensen en amateurs, op tot het doen van georganiseerde waarnemingen. Ik zat toen met mijn vriend Hans Hubenet ondergedoken. Wel op een ideale plaats: de Utrechtse sterrenwacht. Onder de schuilnamen B. Het Heun en J. C Gadeer (vervormingen van onze namen) deden we enthousiast mee aan deze waarnemingscampagnes.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.