Het einde van de zon

Op dinsdag 24 mei zal ik in Leiden een lezing houden over “De (laatste fasen van de ) levensloop van de zon”. De lezing zal plaats vinden in het Kamerlingh Onnes laboratorium, Steenschuur 25, Leiden en begint om 20:00 uur met een pauze van ca. 30 minuten. Hij eindigt vóór 22:00 uur. Ik bespreek daarin de levensloop van de zon met enige nadruk op de bizarre eindfase. Vóór het einde wordt de zon instabiel. Hij begint wild te pulseren, tijdens het ineenstorten tot een witte dwergster. Ongeveer tegelijkertijd stoot hij grote gaswolken uit die dan te zien zullen zijn in de vorm van een zo genoemde planetaire nevel. Die laatste blijft vrij kort zichtbaar maar de witte dwergster zal nog vele miljarden jaren blijven bestaan tot hij ten slotte door geleidelijk energieverlies onzichtbaar wordt.

Lezing op Pinksterzaterdag; gewijzigde presentatie

Op Luilak, Pinksterzaterdag 14 mei, houd ik in Sterrenwacht Sonnenborgh (Zonnenburg 2, Utrecht) een herhaling van de lezing die ik op vrijdag 8 april hield in de sterrenwacht op Texel: de supernova van 1006; de helderste in historische tijden. De presentatie hiervan is op enkele onderdelen gewijzigd en op deze website staat nu de nieuwste versie. Daarin wordt o.m. nu ook verteld over de laatste historische supernova. Deze trad 140 jaar geleden op en werd toen niet gezien. Met moderne middelen is onlangs de expanderende rest ontdekt: een miljoenen graden hete snel expanderende gaswolk.

Om de presentatie te bezien ga men op deze website naar ‘presentaties’, klikt daar op en ga dan naar ‘supernova 1006’. Het opladen kan een kleine minuut  duren.

De lezing vindt plaats van 14:00 tot 16:00 uur met een pauze van een half uur. Hij  wordt gehouden op het terreplein van het 16e eeuwse  bolwerk waar de sterrenwacht op gebouwd is – een mooie gelegenheid om dit historische bolwerk met zijn acht kazematten van binnen te bekijken. De ingang daarvan is door de poort in het park Zonnenburg.   

Een beroemde lens en een komende lezing

LENS VAN HUYGENS.

Mijn maandelijkse ‘Terugblik’ in het populair-wetenschappelijke tijdschrift ZENIT, heeft nu de titel ”Lens van Huygens“ . Hij beschrijft een ervaring die ik als aankomend student sterrenkunde had toen ik een open staande kast in de sterrenwacht zag. Naast allerlei bijzondere, deels meer dan honderd jaar  oude instrumenten lag een onooglijk stukje rond glas. Het bleek de lens te zijn waarmee Christiaan Huygens op 5 maart 1656 de maan Titan bij de planeet Saturnus ontdekte.  En dat lag hier – zo voor het grijpen!

(ZENIT, april 2016)

 SUPERNOVA VAN 1006.

Op vrijdag 8 april zal ik in de Texelse sterrenwacht (Ecomare) een lezing geven onder de titel “Reusachtige exploderende ster; de supernova van 1006”. Het gaat over de helderste supernova die in historische tijden gezien is. Wat was dat voor ster?    

DE KONINKLIJKE AKADEMIE

 

Mijn ‘Terugblik’  in het maartnummer van het tijdschrift ZENIT gaat over mijn relaties met wat toen de Koninklijke Nederlandse Akademie van Wetenschappen (KNAW) heette (sindsdien zijn de Kunsten erbij gekomen). Na een tiental jaren de leiding te hebben gehad van enkele internationale wetenschapsorganisaties  kreeg ik in 1980 het verzoek me beschikbaar te stellen voor het presidentschap van de KNAW. Dat weigerde ik; ik wilde nu wel weer eens mijn tijd besteden aan wetenschappelijk onderzoek. Maar een viertal jaren later verzocht de toenmalige president, Prof. D. de Wied,  me om toch zitting te nemen in het bestuur van de Akademie, maar nu voor het versterken van de internationale contacten van de Akademie. Ik zou dan ‘secretaris buitenland’ zijn. Dit nam ik aan; gedurende 8 jaren heb ik die functie met veel genoegen en met goed succes vervuld.