Correctie

Nota bene: Wie naar het blad ‘presentaties’ kijkt op deze website zal merken dat er twee versies ‘heelal’ op voorkomen. Het zijn op dit ogenblik de eerste twee presentaties van de reeks. De eerst is correct; in de tweede – de oorspronkelijke – zit een fout die in de tweede hersteld is.  n andere woorden: vergeet s.v.p. de tweede!

twee lezingen

Op donderdag 5 en zaterdag 7 oktober geef ik lezingen oer resp. de geschiedenis van het eiland Texel (voor inwoners van Texel) en over het heelal (voor leerlingen van een middelbare school in Gorssel) . De presentaties van deze lezingen zijn te zien op deze website op de bladzij ‘presentaties’ onder de hoofden ‘geschiedenis Texel’ resp. ‘heelal’ .

EEN VROEGE ANALOGE COMPUTER

 

Onder bovenstaande titel verscheen mijn Terugblik in het oktober nummer van ZENIT. In de jaren ’30 van de vorige eeuw werd de befaamde Utrechtse Atlas van het Zonnespectrum gemaakt. Een fors standaardwerk dat het spectrum van de zonnestraling toont. Een publicatie van ca. 100 meter lang die voor die tijd  en ook nu nog uniek is. De bron bestond uit fotografische glasplaten van het spectrum, opgenomen door G. Mulders aan de Mt Wilson sterrenwacht in Californië. Ze werden bewerkt door Houtgast en Minnaert in Utrecht. De glasplaten tonen het spectrum niet in werkelijke intensiteit, de zwarting moet eerst nog omgezet worden in echte helderheden. Daartoe ontwikkelden Minnaert en Houtgast een ingenieus systeem  dat nu opgevat zou kunnen worden als een analoge computer.

zon en klimaat

Op vrijdag 22 september hield ik in Groningen een lezing over het onderwerp “De zonsactiviteit en de invloed op het klimaat”. De power point presentatie van de lezing is na 24 september op deze website te zien op het blad ‘presentaties’.    Ga daar naar het onderwerp ‘de veranderlijke zon en het klimaat’.

Samengevat: Ik bespreek de diverse aspecten van de zonsactiviteit, alsmede de lopende gladgemaakte (over 18 jaar) gemiddelde grond-temperatuur van het noordelijk halfrond en de evenzo gladgemaakte fluxen van de  equatoriale en  polaire magneetvelden van de zon. Beide laatsten  beïnvloeden het klimaat. De invloed van het equatoriale veld blijkt tweemaal zo sterk te zijn als die van het polaire. In de eeuwen voorafgaand aan 1919 bepaalde slechts de zonsactiviteit de veranderingen van het klimaat; er waren geen andere significante drijvers. Na 1919 kwam er een met de  jaren steeds sterker wordende extra component bij, die op het ogenblik 0,9 graad bedraagt.

Doordat de zon steeds feller zal gaan stralen (over 6 miljard jaar duizend maal sterker dan nu het geval is) zal de aarde over enkele honderden miljoenen jaren onleefbaar zijn. Haar gemiddelde grondtemperatuur bedraagt dan reeds enkele honderden graden.  Ze lijkt dan een tweelingzus van de huidige planeet Venus.